Ons eerste stedentripje ging naar het dorpje Campiglia Marittima. Dit authentieke Italiaanse dorpje lag op slechts 20 minuutjes rijden van Park Albatros vandaan. Het dorpje ligt boven op een heuvel en op de weg erna toe kom je langs een grote groeve.
Nadat we de auto geparkeerd hadden liepen we het dorpje in. Het dorpje heeft erg smalle straatjes, maar hele hoge muren. Als je door deze straatjes loopt krijg je echt het gevoel alsof je op vakantie bent in het authentieke Italië waar de tijd stil gestaan heeft. Overal waar je kijkt zijn steegjes en straatjes, maar ook zwaluwen. Er cirkelen wel honderden zwaluwen boven dit dorpje en hun geluid doordringt alles.
Door de straatjes rijden allemaal kleine Italiaanse autootjes. Elke auto heeft wel een aantal deuken en de auto’s gaan gewoon midden op straat stil staan, zodat de bestuurder even kan praten met de lokale cafe eigenaar.
Ook is de begroeiing in dit dorpje prachtig. Hele muren zijn met de mooiste klimplanten begroeit, maar het ontbreekt ook zeker niet aan bloemen en planten.
Deze bloemen zitten in verschillende bakjes, hangen aan de muur of staan op de grond. Al met al ogen al deze kleuren erg vrolijk en zomers.
Na een tijdje lopen kwamen we aan bij een van de uitkijkpunten. Helemaal aan de rand van het dorp kijk je uit over het mooie Toscaanse landschap. Tussen de heuvels vind je meerdere kasteeltjes, kerkjes en kloosters.
Na even uitgerust te hebben, liepen we weer terug het dorp in. In het dorpje waren maar een handvol toeristen en alle terrasjes zaten vol met locals. Italiaanse inwoners die hun dagelijkse leven leiden, boodschappen doen en de was ophangen. En overal, maar dan ook overal, hing was te drogen.
En als je niet elke tien seconden over je schouder keek werd je omvergereden door Italianen op scooters. Kleine rode en witte scooters die net uit een film leken te komen.
Na nog wat rondgestruind te hebben liepen we naar het hoogste punt van het dorpje. Het hoogste punt was een vervallen burcht waar alle andere toeristen ook heen liepen. Vanaf dit punt had je een prachtig uitzicht over de marmergroeve en het landschap. Aan de voet van de burcht lag een kleine authentieke arena en van de burcht zelf waren nog wat kamers en een muur over.
De burcht was het laatste hoogtepunt in het dorpje, dus nadat we die gezien hadden liepen we weer terug naar de auto. Onderweg kwamen we een hondje, meer oude, lachende Italianen en kleine auto’s tegen. Ook zagen we nog een hele hoop volle waslijnen, bloemen en planten.
Eenmaal in de auto stelden we de navigatie in terug naar de camping. De navigatie koos de snelste weg en leidde ons door de kleine straatjes in de kern van het dorp heen. Terwijl we ons allemaal stevig vasthielden, was het erg leuk om vanuit de auto de hoogtepunten nogmaals te zien. Het was een geweldig mooi dorpje en we zijn dan ook blij dat we dit bezichtigd hebben.
Leave A Reply