Kaiki

Onze een na laatste excursie was de Kaiki en die begon ’s ochtends om 9.00 uur. We werden met een bus opgehaald en in de haven van Kos afgezet. Daar moesten we vijf minuten lopen naar de juiste boot. Onderweg zagen we hoe de vissers bezig waren met het bewerken van hun gevangen vis. Één van de vissers was zelfs een inktvis dood aan het slaan.

Op de boot werden we ontvangen door vier vrolijke bemanningsleden, de een nog gekker dan de ander. Daarna mochten we een plekje zoeken op de boot. Helemaal voor op de boot had je bankjes waar je kon zitten, iets naar achter had je matrassen waar je op kon liggen en helemaal achteraan had je weer bankjes en stoelen. Wij besloten helemaal vooraan op één van de bankjes te gaan zitten, aangezien dat lekker in de zon was. Aan de ene kant hadden we uitzicht op de zee en aan de andere kant zagen we de rest van de mensen op de matrassen als sardientjes naast elkaar liggen.

Daarna begon de boottocht echt. Als eerste vaarden we naar het eiland Plati, wat een tocht van bijna 2 uur was. Tijdens de reis had je een mooi uitzicht op het eiland Pserimos, wat we later op de dag zouden bezoeken. Ook had je een mooi uitzicht op de dorpen Kos en Tigkaki op het eiland Kos.

Op de helft van de reis begon één van de bemanningsleden met het aansteken van de barbecue. Toen deze eenmaal aan was, kwam een grote schaal met suflaki spiesen naar voren en werden deze op de barbecue gelegd. Door de geur alleen al begon iedereen te watertanden.

Eenmaal aangekomen bij Plati werd het anker uitgegooid en hadden we tijd om in de zee te zwemmen. Sommige sprongen van de rand van de boot het water in, maar wij gebruikten het trapje. De zee was een welkome verkoeling, aangezien we twee uur lang in de zon gezeten hadden.

Na heerlijk gezwommen te hebben, klommen we weer aan boord en was het tijd om de suflaki spiesen soldaat te maken. De spiesen werden geserveerd met Griekse salade, brood en tzatziki. Daarnaast was de bar open, dus namen we een heerlijk Grieks biertje erbij. Tijdens het eten werd verteld dat Plati maar twee inwoners kent. Zover wij konden zien zag je ook maar twee gebouwen, één woonhuis en één kerkje. Toen iedereen zijn bordje leeg had, werd het anker binnengehaald en vertrokken we naar het volgende eiland.

Na een half uurtje varen kwamen we aan op het eiland Kalymnos, in de haven van de gelijknamige stad. Het uitzicht dat je had vanaf de boot was werkelijk prachtig. Overal waar je keek zag je gekleurde huisjes en in de haven lagen tientallen boten. Voordat we van de boot gingen werd er kort uitgelegd wat we zouden gaan doen. We zouden eerst met de reisleidster naar het sponzenmuseum gaan, wat een kwartiertje lopen was vanaf de boot. Daar zouden we uitleg krijgen over de verschillende sponzen en sponzenduikers. Daarna zouden we nog wat vrije tijd hebben.

Zo gezegd liepen we een paar minuten later naar het sponzenmuseum. Daar aangekomen werden we begroet door een Griekse dame die iedereen naar binnen bracht. Toen iedereen er was begon de uitleg. Ze vertelde dat Kalymnos vooral bekend is om zijn sponzenduikers, aangezien deze over de hele wereld duiken. Ook vertelde ze dat sponzen eigenlijk dieren zijn, in plaats van planten, en hoe ze afgeknipt worden in de zee. Daarna vertelde ze nog iets over het bewerken van de sponzen en het verschil tussen echte sponzen en fabriekssponzen.

Na de uitleg hadden we nog tijd om door het museum te lopen. Aan de ene kant van de ruimte zagen we een Griekse man die de sponzen aan het bewerken was met chemicaliën en aan de andere kant zagen we een Griek die de sponzen aan het knippen was. Verder was de ruimte bezaait met verschillende soorten sponzen.

Toen we het museum gezien hadden besloten we nog even op een terrasje te gaan zitten. We bestelden een van de grootste ijsjes met fruit en genoten ervan. Daarna was het weer tijd om de boot op te gaan en naar het laatste eiland te varen.

Het laatste eiland dat we zouden bezoeken was Pserimos. Dit eilandje telt ongeveer 100 inwoners, die leven van het dagtoerisme en de visserij. We hadden welgeteld één uur vrije tijd, maar er was niets te zien in het dorpje. Vandaar dat we, zoals alle andere toeristen, besloten om op het strand te gaan liggen en een verfrissende duik te nemen. Na het zwemmen en het zonnen zijn we nog op een van de terrasjes gaan zitten om van een Grieks biertje te genieten. Daarna was tijd om naar de boot te gaan, die ons terug zou brengen naar Kos.

Deze tocht duurde ongeveer 1,5 uur en het was dan ook half zes toen we aankwamen in de haven van Kos. Terwijl we de haven in vaarden namen de bemanningsleden gepast afscheid door allerlei gekke dansjes op te voeren. Één van de bemanningsleden was zelfs een echte Mario, met zijn snor en mutsje. Dit zorgde ervoor dat iedereen met een grote glimlach van de boot ging.

Al met al was dit een geslaagde en relaxte dag. De bemanningsleden zorgden voor het nodige entertainment en het eten was heerlijk! Ook was er genoeg koud en betaalbaar drinken en het uitzicht was prachtig.